"Haza rutes xabaces" - "Into the Wild"
Sean Penn ye un rapaz que me cai simpáticu. Nun m’entruguéis el por qué, porque nun lo se. A pesar de tar metíu nesa fedionda industria cultural globalizaora, que ye’l cine americanu, tien daqué que respeto. Quiciabes seya esi curtiu que fizo naquella película sobro l’11S, que nin m’alcuerdo de cómo se nomaba, onde al cayer les torres xemeles la lluz entraba na casa d’un paisanín y revivíen les sos flores que taben morriendo pola solombra escura d’esos símbolos del capital. La cuestión ye que Sean Penn adauto’l llibru, del periodista y alpinista americanu Jon Krakauer ,“Into the Wild” al cine y fizo un película espléndida. Esta ya la mio opinión. Crítiques hai munches y hai xente que cuida que ye un “peliculón” y xente que diz que ye una mierda, rebeldía adolescente en 7 mm., etc. Yo recomiéndola. La hestoria trata sobro’l viaxe qu’un mozu, Christopher McCandless, entama dempués de graduase y desfacese de toles sos posesiones materiales haza la naturaleza xabaz americana, fasta Alaska. Nel camín atopa xente curioso, camienta sobro la vida civilizada, sobro conceutos como “llibertá”, “ñaturaleza”, etc. Too ello amestao con imáxenes de la vida alloriada de la ciudá onde la so hermana queda como interllocutora ente elli y la civilización. La fotografía ye espeutacular y quédate dempués de vela un bon saborgor de boca, un deséu escondíu d’escapar haza la esistencia mesma, haza la nuesa condición d’animalidá perdía. Títulu orixinal: Into the Wild
Añu: 2007
Duración: 140 min.
País: Estaos Xuníos
Direutor: Sean Penn
Música: Michael Brook, Eddie Vedder, Kaki King (Cantares: Eddie Vedder)
Fotografía: Eric Gautier
Repartu: Emile Hirsch, Marcia Gay Harden, William Hurt, Jena Malone, Brian Dierker, Vince Vaughn, Kristen Stewart, Catherine Keener, Hal Holbrook, Thure Lindhardt, Signe Egholm Olsen, Zach Galifianakis, Haley Ramm
Esbilla
del.icio.us
semandovientos@yahoo.es
De xuru que sabes que ye una historia real. En Google Earth pue vese tovía anguaño'l bus onde pasa la última parte de la peli y como tuvo, tou esi tiempu, una carretera a mediu kilómetru del ríu que nun ye quién a travesar. Pero claro, nun pensó en llevar un mapa.
Como peli y como metáfora, cuido que dexa un tastu raru. Sí, pa mi idea la metáfora que quier facer el direutor ye más retorcigañada de lo que paez. Penn amuesa l'idealismu d'un rapaz que quier alzase escontra la esclavitú d'alma que-y impón el sistema... pero que namás pue facelo coles ferramientes que'l propiu sistema-y dió. Por eso pasa lo que pasa al final: anque quier ser ún cola ñatura, amestase colo xabaz y atopase a sigo mesmu... nun ye quien porque nun tien nengún conocimientu d'esa ñatura a la que quier tornar y, poro, la ñatura pue más qu'él. Quier ser ún cola ñatura, pero nun sabe qué ye la ñatura. Namás tien enfotu, ganes d'afuxir y utopíes mentales. Pero eso, como tou aldeanu o montañeru sabe, nun ye abondo.
A la fin, el conocimientu ye'l trucu p'afuxir, non l'espaciu xeográficu. Conocimientu pa saber cazar un coneyu, qué planta pue comese, cuando plantar les berces o cuando matar l'ordenador.
Das nel clavu otra vegada. Esta película tien daqué d'espíritu "cazador-recoleutor", dalgo quiciabes imposible na sociedá d'anguaño. Ta pernidio que pa sobrovivir na ñaturaleza xabaz tienes de conocela, sinon tas apañáu.
Nesti sen ye abondo recomendable la serie de documentales "L'ultimu superviviente", que vi dalguna vegada nel canal Discovery Channel, au un rapaz, que conoz milenta truquinos, sobrovive n'estremaes fasteres del planeta.
Heh :) ...pos yá que tamos con conseyos de sobrevivencia, si quies sobrevivir na ñatura procura tar lo más lloñe que puedas d'esi programa. Póngome enfermu cada vez que lu veo cola cantidá de pantasmaes, bilordios y pih.aes que diz esi puntu. Nun sólo porque seyan americanaes bilordieres, sinón porque son peligroses de verdá si dalguién les creye y les sigue.
Descubrióse que tol programa enteru ye lo que llamen un "fake". Tolo que te voi poner darréu ye público y ta reconocío polos productores. El paisanu faite creyer que ta sobreviviendo perhí, pero en realidá va con un equipu de la virxe, come y bebe con normalidá, duerme tolos díes nún campamentu, etc. Les escenes tán escrites, de guión, too ye mentira. Por exemplu, alcuérdome d'un capítulu nel que dicía que taba travesando un desiertu australianu y qu'había que tener cuidáu con unes foces volcániques, que podíen romper y cayer a un ríu de llava. N'Australia foi la risión, porque tol mundu reconoció que taba nun parque cerca de la ciudá, [al delláu d'una autopista, y saltando unes piedres onde nin hai llava nin nada]. N'otru capítulu dicía que taba sobreviviendo nuna islla del pacíficu sur y facía una balsa -mui prestosa ella, con palmeres como veles, que mayor pih.ada nunca viera-, lluchaba escontra tiburones y la de mio manto... bono, la balsa fízola un equipu durante 15 díes y, en realidá, taba nun plató pa películes de Hawaii, al delláu del hotel cinco estrelles onde durmía tolos díes.
Pero lo que más m'esmolez al velu nun ye que seya fake, sinón les mentires que diz y les fataes que fai. El capítulu que más me repunó foi unu nel que taba nuna viesca americana d'alta montaña, por ser bien paecía a les d'Asturies. Ehí vilu dar conseyos que namás valen pa morrer de xuru -un collaciu miu que bien sabe de monte tirábase de les barbes- como, por exemplu, dicir que la meyor manera de baxar un argayu con llábanes ñidies ye resbariar a lo lloco per él -prestaríame velu facer esa "téunica" n'Ordiales :)- o encamentar tirase a un ríu d'alta montaña garráu a un tueru "p'adelantar más kilómetros", receta segura pa garrar hipotermia, despeñase, afogase o dalgo peor. Y nin siquiera val p'adelantar nada, porque los ríos nun van pa ónde ún quier que vayan [ver]. En fin, denunciable. Nesi mesmu episodiu atopaba unos caballos "xabaces" y aconseyaba facer el manguán domándo unu a lo indio pa salir rápido d'ellí... babayada onde les haya pero oyi, na peli quedaba perguapo. Claro, que casualidá, los caballos xabaces taben bien ferraos, peinaos y puestos ellí pola productora pa facer la escena :) Pero esto nun son esceiciones, programa tres programa ye conseyu tres conseyu pa morrer. Mui guapos en cámara, eso sí.
Encamiéntote otru programa muncho más prestosu que surdió precisamente poles acusaciones de fake a L'últimu superviviente, [Survivorman] de Les Stroud. Nun hai pantasmada nenguna, pero'l paisanu sabe muncho de monte, esti de verdá y va siempre solu -él mesmu tien que se grabar-. Amás, tien un capítulu que de xuru que te val y te presta, Off the grid ("Fuera de la rede"), onde intenta sobrevivir cola so familia autoabasteciéndose nuna casa desenchufada dafechu d'enerxía lléutrica, rede d'agua, etc. [Equí] lu tienes, has velu.
Un saludu ;)
¡Cagunmimantu! Nun sabía nada d'eso. Ye bien cierto qu'hai coses de "L'últimu superviviente" que paecíenme enforma pantasmaes, poro, nunca me parara a analizalo. Precisamente lo del tueru y el ríu yera raro y paeciome pelligroso. A min prestanme los conseyos que da de como atopar agua o como enllenar la cantimplora con un cordelín sofitáu nuna roca humedo... Pero tendré qu'informame más. La verdá ye que fáltame conocimientu de monte.
Voi echa-y una güeyada a "Survivorman".
Gracies poles tos aportaciones, siempres enriquecedores.